London, 2019, dag 2

De dag begonnen aan Trinity Buoy Wharf, een godvergeten stuk land langs de Thames. Maar Foursquare zei dat daar een authentieke Amerikaanse diner zou staan. En wat is er beter dan een dagje baseball beginnen met vettige pancakes? Juist.

Er was daar ook een vuurtorentje met een kunstproject in en een mooi zicht op O2.

En dan te voet naar het London Stadium, voorheen het Olympic Stadium en nu de thuis van West Ham. Daarvoor liepen we die andere rivier van Londen af: de Lea of Lee. Langs lelijke, maar ook heel mooie stukken.

En dan meer dan vier uur sport gekeken, vettig gegeten en plat bier gedronken. Zalig. En toen waren de batterijen van zowel de camera als onszelf plat.

Bij terugkomst in het hotel nog even over de brug over de Royal Docks gewandeld. En wat was de zon mooi die avond.

Nike is selling a record number of USA women’s soccer jerseys thanks to World Cup fever

Markets Insider:

“The USA Women’s home jersey is now the number one soccer jersey, men’s or women’s, ever sold on Nike.com in one season,” Nike CEO Mark Parker said this week.

Vrouwenvoetbal. Eindelijk een volwaardige sport.

Aanvulling:

BBC:

England’s World Cup semi-final defeat by the United States attracted the highest peak television audience of the year so far with 11.7m setting a new record for women’s football in the UK.

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Blog

London, 2019, dag 1

Begonnen aan St. Pancras International, du’h, maar eens naar de andere kant gewandeld richting het Regent’s Canal. Dat kanaal is vooral bekend voor z’n woonboten. Blijkt dat er tussen het station en het water een hele nieuwe wijk met kantoren en restaurants gekomen is, met o.a. een bureau van Google. En daarachter ligt een ontzettend mooie hermaakte warehouse site, waar we koffie en ontbijt deden bij Redemption Roasters, een koffiebrander die met gevangenen werkt om een nieuw leven op te bouwen.

Daarna het kanaal afgelopen in de vlakke zon (ook daar was het 34 graden), langs Camden met z’n Market en Lock, via het gigantische Regent’s Park, tot in Little Venice, dat niet op Venetië lijkt.

Daar dan de Underground genomen naar Shoreditch. Daar had de Major League Baseball (MLB) de oude Truman Brewery overgenomen met een soortement fandorp. Gezien we er waren voor de wedstrijd van de dag nadien, moesten we dat meepikken. Speciaal voor dat pop-up-dorp-van-twee-dagen brouwde Mondo, een van de betere Britse brouwers, speciaal vier bieren. De London Series Pale Ale was geweldig lekker en het beste wat ik die drie dagen dronk.

Daarna weer de ondergrondse in, richting ons hotel. We kozen deze keer voor het Novotel aan de Royal Docks, een wijk die ze aan ’t opwaarderen zijn en dichting de luchthaven City ligt. Ook al kreeg het vier sterren, de promoprijs deed ons vermoeden dat we gingen wakker liggen van vliegtuigen en toeristen. Maar het is echt lang geleden dat ik zo’n ruime en überstille kamer had in een hotel. Leuke omgeving ook.

En dan nog eentje drinken in ’t hotel. Iets lokaal van ’t vat, dat is complimenten waard. En dat was dag 1, met meer dan twintig kilometer in de benen.