Young climate strikers can win their fight. We must all help

George Monbiot op The Guardian:

This one has to succeed. It is not just that the youth climate strike, now building worldwide with tremendous speed, is our best (and possibly our last) hope of avoiding catastrophe. It is also that the impacts on the young people themselves, if their mobilisation and hopes collapse so early in their lives, could be devastating.

En net daarom is de reactie van Jinnih Beels (sp.a), zéker als progressief, maar ook als schepen van onderwijs in een grote centrumstad, zo misplaatst. Jongeren spijbelen niet enkel, ze identificeren zich ook echt met deze actie. Laat ons geen cynische generatie opvoeden, alstublief.

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Blog

Dat eerste ritje met de koersfiets <3

Heerlijk, die eerste echt warme lentedag. 17 graden stond er op de smartphone. 

En ik zat thuis te werken aan enkele longlist-to-do’s. Je weet wel: van die taken die ooit wel eens moeten gebeuren, maar waar geen echte strakke deadline (op korte termijn) voor is, en waar je zelf niet echt helemaal warm van wordt. Standaard probeer ik tussen een overuur en een overdag op te sparen. Dat is puur psychologisch: het geeft mij enkel en alleen het gevoel dat ik voorsprong heb, dat ik niemand iets verschuldigd ben en ook wel enige trots dat ik toch al ietsje meer heb gedaan dan strikt noodzakelijk.

Dan is zo’n dag als vandaag eentje vol met twijfel. Want die taken, die kunnen eigenlijk wel wachten. Maar dat goeie weer, gecombineerd met het thuiswerken, heeft zo’n grote lokroep om op de koersfiets te kruipen.

En dat deed ik dan ook.

Enfin, ‘t is te zeggen, eerst de koersfiets van de zolderkamer halen, waar die de winter doorbracht op een set rollen. De fietspomp uit de kelder gehaald om de banden terug stevig en strak te zetten. De helm achter enkele dozen in de garage gaan opdiepen en de fietskleren onderaan de sportbak zoeken. En snel de Apple Watch nog wat bijladen.

En dan was het zover: de eerste kilometers met klikpedalen, lycra en helm op echt asfalt van het jaar. Een zaligheid voor zij die het herkennen. En ook altijd een beetje spannend: heeft het materiaal de winter goed overleefd, kan ik het nog en vooral de vraag naar je eigen conditie.

Dat ik ondertussen zo’n 10 kilogram kwijt ben tegenover augustus vorig jaar, dat voel je. Vlot 23 kilometer per uur trappen (ja, ik ben een mega-amateur, go sue me, ik had ook in de zetel kunnen hangen) waar dat vroeger een serieuze opdracht was. Het fusiestation van Kontich-Lint bereiken en oprechte goesting hebben om de fietsostrade richting Lier te nemen. Dan weet je dat het goed zit.

Die fietsostrade langs het spoor tussen Lint en Lier is een serieus onderschat stukje fietsweg. Het maakt voor mij ook het parcours mooi en gevarieerd tussen twee spoorbaantjes en de oevers van de Nete, met een ongekend laag aantal interacties met auto’s.

Toen ik in Lier aankwam kon ik het niet laten om even een foto te nemen met de Zimmertoren, want wat moet je daar anders doen? En het is een mooi aandenken op het einde van het wielerjaar om nog eens door de beelden te gaan die je onderweg wist te schieten.

37 kilometer (Strava-linkje) voor een doordeweekse rit: daar moest ik vroeger serieus mijn best voor doen in ‘t begin van ‘t jaar. Veel verder dan de 25 kwam ik dan in de eerste maand niet. De benen, het lijf maar vooral het hoofd voelen goed. Voor het komende weekend ziet het weer er serieus minder uit: regen en niet warmer dan 13 graden. Dus wat ben ik ongelooflijk blij dat deze rit al in de benen zit.

Want, ja, de koers komt eraan!

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Blog

When Algorithms Think You Want to Die

WIRED klaagt de recommendation engines van de sociale netwerken aan:

Social media users receive recommendations—or, as Pinterest affectionately calls them, “things you might love”—intended to give them a personalized, supposedly more enjoyable experience. Search for home inspiration and soon the platform will populate your feed with pictures of paint samples and recommend amateur interior designers for you to follow. This also means that, the more a user seeks out accounts promoting eating disorders or posting images of self-harm, the more the platform learns about their interests and sends them further down that rabbit hole too.

Het klopt. Je zoekt een keer op ‘kombucha’ en je krijgt half kombuchamakend YouTube in uw inbox. Dan wil ik niet weten hoe het zit met extremere gedachten…

But real change here is going to be hard: Recommendation has become the primary means for social media to keep users on the site and clicking. It’s not likely to go away. And these algorithms are optimized to serve the individual wants of individual users; it is much more difficult to optimize them for the collective benefit.

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Blog

On Shallow Work

Dit verhaal van Justin Seymour is pijnlijk herkenbaar:

There’s no durability to this kind of work; everything is fleeting. But isn’t this the plight of the modern knowledge worker? “Deep work” is our pipe dream.

Of nog:

I’ve started to treat all non-screen time as screen recovery time. I crave silence, for as long as I can get it. I like to read, write, and be alone with my thoughts. Reading is one of the few activities (along with exercise and time outside) that snaps my mind back into place. All that focused thinking and questioning helps replenish one’s intellectual capital.

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Blog

Why I Deleted All of My Social Media and 60,000 Followers

Nick Fancher:

Personally, I am someone who gleans much of my information through external data points. I overthink everything. This makes social media a minefield for someone like me. I would analyze likes and follows and unfollows and draw conclusions based on what were likely benign engagements, and I would arrive at concrete and final conclusions that negatively impacted real-life relationships.

Ik moet zeggen dat het extreem teruggeschroefde sociale mediadieet dat ik de laatste weken toepas mij beduidend minder onrustig, meer sociaal en gelukkiger gemaakt heeft.

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Blog

Four-day week: trial finds lower stress and increased productivity

The Guardian:

Analysis of one of the biggest trials yet of the four-day working week has revealed no fall in output, reduced stress and increased staff engagement, fuelling hopes that a better work-life balance for millions could be in sight.

Ondertussen bij VoucherCloud:

The study asked then asked respondents, ‘If you had to state a figure, how long do you think you spend productively working during work hours on a daily basis?’ The results of this revealed the average answer to be ‘2 hours and 53 minutes’ of actual productivity in the workplace across all respondents.

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Blog

How J Dilla humanized his MPC3000

J Dilla, hiphopmaker, te vroeg heen gegaan. Goeie documentaire over wat hem zo speciaal maakte en waarom zijn sampler in het Smithsonian Museum staat.

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Blog

An indispensible urban tool: the titanium spork

Helemaal eens:

One of my best allies in my effort to cut down on my use of disposables is a titanium spork. It’s strong, pleasant to use, and weighs virtually nothing. I bought it many years ago in preparation for a long hiking trip, but it soon proved its utility in the urban environment. It’s always in my bag, a permanent part of my “everyday carry”, and I use when I’m eating food from home as well as in situations where I’d otherwise be forced to use plastic flatware.

Ik was de mijne net kwijt. Dus deze in tweevoud besteld bij Das Amazon:

18 gram. Achttien!

Oh, ja, ik was ook al even op zoek naar een goed mes. Om als picnic een appel, een stokbrood of een stuk kaas te snijden. Dankzij @JadisNoir bij het merk Opinel uitgekomen. Nog nooit van gehoord, maar ze hebben een Wikipediapagina:

Originally sold as a working man’s knife, an Opinel knife has become emblematic of French culture, with Pablo Picasso reportedly using one of the company’s knives as a sculpting tool.

Goh, ja, voor tien euro kan een mens niet sukkelen. Ze verkopen hun messen in verschillende maten, waarbij het cijfertje de lengte van het lemmet voorstelt:

Opinel knives are currently offered in eleven numbered sizes: 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 12, and 13.

Da’s teveel keuze, jom. Dus dan maar gezocht naar de ideale lengte of zo. Uitgekomen bij deze review van The Truth About Knives die zegt:

The No. 8 is the most popular size of Opinel, so apparently I’m not the only one who prefers it.

Dus die dan maar. Binnenkort dus ook in m’n daily carry.

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Blog