Mac-tip: ToothFairy

Geniale kleine tool om automatisch te verbinden met een Bluetooth hoofdtelefoon of ander toestel in de menubalk van je Mac, voor maar 3 dollar (of inbegrepen bij een SetApp-abonnement):

AirPods are great, but they don’t work quite as smoothly with Macs as they do iPhones. You can’t tell at a glance whether audio will play from the AirPods or your Mac’s built-in speaker, you have to dig into a Bluetooth submenu to connect, and then you have to go back to the menu to see when the AirPods are ready for use. ToothFairy streamlines this: just click an icon in the menu bar (or press a hotkey) to switch to the AirPods, and the icon always shows whether they’re connected.

ᐉ “Meer boeken lezen”

Ik vind Goodreads een heel leuke plek. Voornamelijk omdat ik er heel wat boeken leer kennen die ik anders niet zou kennen. Het is extreem deugddoend om een Amerikaanse kennis een nieuw boek te zien aanraden en die dan snel te downloaden naar de Kindle, om dan maanden later De Morgen te horen stoefen over de Nederlandse vertaling.

Het is ook een omgeving die aanzet tot meer lezen: je ziet in je stream immers continu mensen boeken uitlezen. Sommige lezen er 6 per jaar en zien dat als een hele uitdaging, anderen lezen er meer 100 en vinden dat een eitje. Maar al die datapunten geven je wel het idee dat boeken gelezen worden en dat helpt om bezig te blijven.

En dat je soms ook ziet dat andere mensen ongelooflijke kutboeken treffen, dat is ook wel een troost.

Je kan elk jaar een doel instellen qua aantal boeken. En daar doe ik graag aan mee:

Ik geloof nogal in het 10%-beter-principe. Zo las ik in 2015 41 boeken, dus leek het me haalbaar om in 2016 aan de 45 te geraken (4 meer, of dus 10%). Zo raakte ik in 2017 zelfs aan 52, wat toch wel een zalig getal blijft: elke week een boek.

Vorig jaar (2018) kregen we een dochter, waardoor nog eens 10% beter doen me onrealistisch leek. En onrealistische doelen leiden enkel tot frustratie. Dus nam ik er een rekenblad bij en telde ik uit dat ik aan een hoger tempo zou kunnen lezen tot aan de bevalling, maar daarna zou het tempo op halve kracht terugvallen. Dat kwam op 35 boeken uit. Een hele uitdaging: we hadden wat complicaties en de dochter was ook nog een maand te vroeg. En tijdens de eerste maanden vond ik maar geen tijd of plek om te lezen en ik merkte ook dat ik daar wat kregelig van liep.

De laatste maanden zitten we terug meer in een ritme: de job is nu een 9-to-5 en het slaappatroon van de dochter is vaster. Dus raakte ik toch nog aan mijn vooropgestelde doel.

En volgend jaar proberen we er dus weer 10% bij te patsen:

Hoe ik zoveel boeken lees? Daar schreef ik eerder al een stukje over.

Ik gebruik die doelen ook, of toch zeker die tekst over hoeveel boeken ik voor of achter loop op schema. Loop ik achter, dan luister ik veel minder podcasts en kijk ik weinig televisie, waardoor ik meer tijd maak om te lezen, of ik lees al eens een graphic novel of een audioboek. Loop ik voor, dan neem ik bewust wat meer afstand van de boeken en grijp ik eerder naar een videogame en lees ik enkel voor het slapengaan.

Je moet de lat laag genoeg leggen, zeg ik altijd. Anderen zullen daar hun mening wel over hebben: te hoog of te laag, maar dat maakt geen sikkepit uit.

Ik wens u en de uwen een tof 2019.

Beer-brewing Trappist monks put faith in plants to reduce water waste

The Guardian over de paters van La Trappe:

In a large greenhouse, 70 species, including ferns and other sub-tropical plants, sit above bins of waste water that flows through pipes from the brewery. The interaction of the micro-organisms on the plants’ roots and the bacteria in the water purifies it for reuse.

“We are praying seven times a day to praise the Lord for his creation, but we were not working in the right way to stop pollution,” said Father Isaac of his brewery. “We have had to translate our faith into sustainability.”

Inside Facebook’s Secret Rulebook for Global Political Speech

The New York Times:

“Facebook’s role has become so hegemonic, so monopolistic, that it has become a force unto itself,” said Jasmin Mujanovic, an expert on the Balkans. “No one entity, especially not a for-profit venture like Facebook, should have that kind of power to influence public debate and policy.”

En:

The company never set out to play this role, but in an effort to control problems of its own creation, it has quietly become, with a speed that makes even employees uncomfortable, what is arguably one of the world’s most powerful political regulators.

Fortnite was 2018’s most important social network

Bijan Stephen op The Verge:

Epic Games managed to produce a hit, sure, but the genius of it is how it’s rewritten the idea of what hanging out online can be. Fortnite is a game, but it’s also a global living room for millions of people, and a kind of codex for where culture has gone this year — it’s a cultural omnibus that’s absorbed everything from Blocboy JB’s shoot dance to John Wick. It got Ted Danson to learn how to floss. This thing is here to stay, as a new kind of social network.

Volledig mee eens. Fortnite doet me meer denken aan wat ICQ en MSN voor mijn generatie waren (ja, ik word ook oud), dan aan een echte hardcore game.

Dat maakt het e-sports-gebeuren errond des te interessanter. Je kan onmiddellijk zien en begrijpen dat je “de beste” kan zijn in FIFA of Call of Duty, voor Fortnite is dat toch net wat anders.

1.7 million people have signed a petition in favor of suing France over climate-change inaction

Quartz:

The petition’s success, which the four organizations have called ”unprecedented,” is a sign of growing anxiety in France and elsewhere over the rapidly increasing pace of climate change. It is also the latest example of citizens using legal systems to try to force governments to keep their environmental promises.

Het zijn een agressieve gele hesjes, maar wat een signaal!